Co wziąć na wizytę u lekarza

Spokój i konkretność to dwie rzeczy, które sprawiają, że pierwsza konsultacja jest pożyteczna. Lekarz widzi dziecko 20-30 minut. Reszta to, co Państwo opowiedzą i pokażą.

Poniżej lista kontrolna przygotowania. Nie jest obowiązkowa punkt po punkcie. Wybierzcie to, co jest aktualne w Państwa przypadku.

Pożyteczne filmy dla lekarza

Najpożyteczniejsza rzecz to krótkie filmy realnych sytuacji. Nie inscenizowanych. Lekarz chce widzieć dziecko w naturalnym stanie.

• Jak dziecko reaguje na imię. Zawołajcie 2-3 razy z różnych miejsc pokoju.
• Jak prosi o pomoc lub czegoś chce.
• Jak pokazuje lub nie pokazuje to, co jest interesujące.
• Jak bawi się samo.
• Jak bawi się z dorosłym.
• Jak przechodzi między aktywnościami (na przykład od zabawki do obiadu).

Każdy film 30-60 sekund. Więcej nie trzeba.

Dziennik rozwoju

To może być notatka w telefonie, kartka w notatkach lub plik. Nie trzeba ładnie formatować. Ważna jest informacja, nie forma.

• Kiedy pojawiły się pierwsze słowa. Które słowa dokładnie.
• Jakich gestów używa (wskazujący, machanie, klaskanie).
• Kiedy zaczęła naśladować.
• Czy były regresy. Co dokładnie zniknęło i kiedy.
• W których sytuacjach trudności są najbardziej widoczne.
• Jakie są problemy ze snem, jedzeniem, niepokojem, motoryką.
• Co dziecko uspokaja, a co drażni.

Dokumenty

Podstawowy zestaw, który trzeba wziąć.

• Dokument jednego z rodziców.
• Akt urodzenia dziecka.
• Dostępne wnioski lekarskie, jeśli już były badania.
• Wypisy ze szpitala, jeśli były.
• Karta szczepień.

Jeśli są wcześniejsze konsultacje od innych lekarzy, weźcie je. Jeśli są notatki obserwacji od wychowawcy lub niani, też się przydadzą.

Pytania, które warto zadać lekarzowi

Zapiszcie je sobie zawczasu. Podczas wizyty łatwo zapomnieć, o co chciało się zapytać.

• Jakie konkretne oznaki rozwoju Was niepokoją?
• Czy trzeba sprawdzić słuch?
• Czy potrzebna jest konsultacja u psychiatry dziecięcego lub neurologa?
• Jaki skrining lub ocenę rozwoju warto przejść teraz?
• Czy można zacząć logopedyczne, wczesne lub rehabilitacyjne wsparcie przed ostateczną diagnozą?
• Jakie usługi są dostępne bezpłatnie?
• Jakie dokumenty są potrzebne do IRC lub wsparcia edukacyjnego?
• Kiedy i z czym przyjść ponownie?

Nie krępujcie się zadawać pytań precyzujących. "Nie zrozumiałam, możecie wyjaśnić jeszcze raz" to normalna fraza dla każdej wizyty.

Jak opisać niepokój

Najgorszy wariant to "z nią coś nie tak." Lekarz z tego mało weźmie.

Najlepszy wariant to konkretne fakta.

Zamiast "nie reaguje na imię" - "z trzech prób reaguje maksymalnie na jedną, i to jeśli jestem blisko."

Zamiast "źle mówi" - "w 2 lata 4 miesiące mówi około 10 słów, w frazy nie łączy."

Zamiast "dziwnie się bawi" - "bierze samochodziki i ustawia w linii, nie jeździ nimi, bawi się tak po 20-30 minut."

Im konkretniej, tym dokładniejsza ocena.

Co lepiej nie robić przed wizytą

• Nie "guglajcie diagnozy." Samokontrola przez filmy na Instagramie lub artykuły blogerów raczej zaszkodzi.
• Nie testujcie dziecka w domu (na przykład "specjalnie nie reagować, żeby zobaczyć jak ona"). To tworzy stres i nic nie daje.
• Nie przyprowadzajcie dziecka na ranną wizytę głodne lub niewyspane. Jego zachowanie będzie nietypowe.

Jeśli dziecko trudno znosi wizyty lekarskie

To częsty przypadek. Parę praktycznych rzeczy.

• Weźcie ulubioną zabawkę lub książkę.
• Wyjaśnijcie dziecku wcześniej, gdzie idziecie i co będzie.
• Jeśli dziecko nie daje się zbadać, powiedzcie lekarzowi szczerze. To też informacja.
• Nie straszcie dziecka "powiem doktorowi, da Ci zastrzyk." To niszczy zaufanie do medycyny na lata.

Po wizycie

Zaraz po wizycie zapiszcie sobie to kluczowe. Co lekarz powiedział, jakie są następne kroki, jakie skierowania dał, na kiedy następne spotkanie.

Jeśli jest skierowanie na skrining lub do specjalisty, nie odkładajcie. Umówcie się tego samego dnia, dopóki się nie zgubi.

I ostatnie

Pierwsza wizyta może nie dać "ostatecznej odpowiedzi." To normalne. ASD to ten przypadek, gdy dokładna ocena wymaga czasu i kilku spotkań. Wasza rola to przynieść lekarzowi konkretność, a dalej działać według drogi.

Jesteście na właściwej drodze.